Þessi lækkun evrunnar er alls ekki slæm við Evrulöndin eins og málflutningurinn hérlendis gefur til kynna, enda gerir veikingin svæðið samkeppnisfærara með tilliti til útflutnings. Einnig er langt í frá að evran sé veik í sögulegu ljósi. Ég man þann tíma er hún stóð í $0,85-0,9 í byrjun aldarinnar. Á aðeins átta árum, frá 2000-2008, tvöfaldaðist hún í verðgildi gagnvart Bandaríkjadal. Á móti má fastlega reikna með að stefnan í peningamálum verði harðari til þess að bregðast við mögulegri verðbólgu. Og kannski veitir ekkert af.

Af öllum þeim lausnum sem hafa verið nefndar til þess að endurreisa hagkerfið og bæta hag heimila og fyrirtækja er engin betri en að lækka vexti. Skuldsett þjóðfélag, sem er með brækurnar á hælunum, þarf á vaxtalækkun að halda.

Fyrir nokkru lögðu "þöglir fjárfestar" fram 600 milljónir króna inn í 365 fjölmiðlasamsteypuna til þess að tryggja yfirráð Jóns Ásgeirs Jóhannessonar og Lilju Pálmadóttur yfir félaginu. Þessir hluthafar hafa engan atkvæðisrétt en ganga fyrir arðgreiðslum eins einkennilega og það hljómar þegar rekstrarsaga íslenskra fjölmiðla á borð við 365 er höfð í huga. Leyndin yfir viðskiptunum er þó verri þegar almenn krafa er uppi um að eignarhald fjölmiðla sé gegnsætt. 

Það skyldi þó ekki vera að erlendir meðfjárfestar Jóns Ásgeirs, t.d. Malcom Walker, sir Tom Hunter og Don McCarthy, séu meðal "hulduhluthafa" í 365?

Íslendingar horfa spenntir fram á sumarið hvort Icesave-deilan leysist. Alheimurinn bíður spenntur eftir hvort og hvert James fer en hann verður með lausan samning eftir 1. júní. Margir vona að hann semji við Bulls, jafnvel Knicks. Ef ég væri hann þá myndi ég endursemja við Cavs og klára dæmið í eitt skipti fyrir öll. Það er sem sagt líklegra að James verði NBA-leikmaður en að Icesave leysist. En nú er ég bara körfuboltadómari og þekki ekki hugsunarhátt leikmanna og stjórnmálamanna ...

Stelios var þá stjórnarformaður easyJet og var og er enn stærsti hluthafinn í félaginu í gegnum easyGroup (sem er ekki í eigu félagsins sjálfs). Það vekur athygli að hann skuli yfirgefa stjórn félagsins þar sem hann telur hagsmunum sínum betur borgið að sitja utan stjórnar og hafa þannig áhrif á stefnu félagsins sem "venjulegur" hluthafi. Stelios á reyndar í deilum við easyJet um notkun vörumerkisins "easy".

Eitt af því sem var gagnrýnt harðlega á íslenskum hlutabréfamarkaði voru ítök stórra hluthafa í almenningshlutafélögum, sem misnotuðu aðstöðu sína á kostnað smærri hluthafa. Gróf dæmi eru orðin óteljandi í bönkum og sparisjóðum. Eitt af því sem gæti aukið tiltrú á endurreistum hlutabréfamarkaði væri að auka óhæði stjórnarmanna og koma mönnum í skilning um að stjórnarmenn eiga að gæta hagsmuna allra hluthafa. 

Þrátt fyrir að Jón Ásgeir yfirgefi stjórn House of Fraser mun andi hans eflaust svífa yfir HoF, þess merka fyrirtækis. Gunnar Sigurðsson, fyrrverandi forstjóri Baugs, situr þar í umboði skilanefndarinnar og auk þess Kevin Stanford, sem var meðal stærstu hluthafa í FL Group, og Don McCarthy eiga þar sæti. Stanford og McCarthy voru líka hluthafar í Baugi Group. 

Eigið fé Hvals nam 5,7 milljörðum króna skömmu fyrir bankahrun og voru skuldir fyrirtækisins hverfandi. Sennilega standa fá fyrirtæki jafn traustum fótum um þessar mundir og Hvalur hf.

Ég vona þó að sjá hvalveiðskipin halda úr höfn sem fyrst þannig að við getum nýtt okkar auðlindir með eðlilegum og sjálfbærum hætti og skapað störf og jafnvel gjaldeyri.

Marga grunaði að stjórnendur Landsbankans færu með hluti í þeim aflandsfélögum sem voru meðal stærstu hluthafa bankans. Hins vegar kemur á óvart að hlutur þeirra hafi verið svo stór eða 13% af hlutafé bankans og er ótrúlegt til þess að vita að þessar upplýsingar hafi ekki legið fyrir opinberlega.Fram kemur að fyrir aðalfund Landsbankans árið 2007 bað Sigurjón Þ. Árnason, bankastjóri LÍ, fyrrum forstöðumann skattasviðs LÍ um að safna umboðum frá stjórnum erlendu fjárhagsfélaganna. Forstöðumaðurinn fór því með atkvæðisrétt aflandsfélaga á fundinum og greiddi atkvæði, m.a. til þess að tryggja það að tillaga stjórnar um að starfskjarastefna bankans næði fram að ganga.

Hér hljóta menn að velta því fyrir sér hvort flöggunarreglur hafi verið brotnar fyrir aðalfundinn 2007 fyrst stjórnendur kusu að nýta sér atkvæðisréttinn sem fylgdu bréfunum. Í 78 gr. laga nr. 108 um verðbréfaviðskipti segir m.a. „Eigandi, sem aflar eða ráðstafar hlutum í útgefanda hlutabréfa sem tekin hafa verið til viðskipta á skipulegum verðbréfamarkaði, skal senda með sannanlegum hætti tilkynningu til viðkomandi útgefanda og Fjármálaeftirlitsins ef öflunin eða ráðstöfunin leiðir af sér að atkvæðisréttur hans nær, hækkar yfir eða lækkar niður fyrir eitthvert eftirtalinna marka: 5, 10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 50, 66 ²/3 og 90%. Með eiganda er átt við sérhvern einstakling eða lögaðila, sem fer beint eða óbeint með: 1. hluti í útgefanda í eigin nafni og fyrir eigin reikning ... “

Í 79. gr. 1. mgr. 8. Tl. um flöggunarskyldu við sérstakar aðstæður segir hins vegar að flagga beri þegar „ ... umboðsmaður fer með, að því tilskildu að hann geti neytt atkvæðisréttarins samkvæmt eigin ákvörðun berist ekki sérstök fyrirmæli frá eigendum hlutanna.“ Eitt af markmiðum með því að setja kauprétti starfsmanna inn í aflandsfélög var að komast hjá flöggunarskyldu. Stóra spurningin hlýtur að vera sú hvort stjórnendur Landsbankans hafi gerst brotlegir við lög með því að nýta 13% atkvæðisrétt á aðalfundi árið 2007?

Einhvern tíma hefðu tölur sem þessar gefið tilefni til þess að draga tappa úr flöskum og fagna vænum bónusgreiðslum.

Útgefendum fjármálagerninga er heimilt að fresta birtingu upplýsinga til að vernda lögmæta hagsmuni sína. Þar er einkum horft til þess ef birting upplýsinga getur haft áhrif á niðurstöðu samningaviðræðna, einkum ef fjárhagsafkoma útgefanda er í mikilli eða yfirvofandi hættu.

Er það ekki eðlilegur hlutur að menn og fyrirtæki fari með ágreiningsmál fyrir dómstóla landsins?

Það kemur því spánskt fyrir sjónir að Icelandair, sem ágætur ritstjóri kallaði "fjöregg þjóðarinnar", skuli ekki hafa verið sett á athugunarlista Kauphallarinnar strax í maí í fyrra þegar FME veitt Íslandsbanka undanþágu frá yfirtökuskyldu. Óvissa hefur verið um eignarhald á Icelandair og fjárhagslega stöðu þess í langan tíma. Af hverju kemur það í ljós nú að Icelandir stendur í fjárhagslegri endurskipulagningu?

Sjóvá kaus að fresta vaxtagreiðslum sem áttu að vera til greiðslu í mars 2009.

Þetta er auðvitað athyglisvert framlag til endurreisnar atvinnulífsins að ríkissjóður skuli gera þeim aðilum sem vilja stofna fyrirtæki erfiðara fyrir á þeim tímum þegar kannski ætti að örva fjárfesta til að skapa ný störf og verkefni. Fyrst ríkið ætlar að torvelda mönnum að stofna fyrirtækja hefði þá ekki verið eðlilegra að Alþingi hefði breytt lögum um einkahlutafélög og hlutafélög með því að hækka lágmarkshlutafé slíkra félaga og auka þannig ábyrgð fyrirtækjaeigenda eins og mikið hefur verið rætt um? Ráðherra hefur m.a.s. heimild til þess að breyta lágmarkshlutafé í samræmi við gengi evru.

Árni Vilhjálmsson, stjórnarformaður HB Granda og einn helsti lærifaðir íslenskra viðskiptafræðinga, ræddi þann möguleika á aðalfundi útgerðarfélagsins að stórauka arðgreiðslur á næstu árum. Vel gengi að greiða niður langtímaskuldir og færi lítill hluti hagnaðar til hluthafa nú um stundir, rétt tæp 9% hagnaðar.

"Viðleitni til að lækka skuldir togast nokkuð á við óskina um að auka arðgreiðslur. En ef tekst að halda í horfinu um afkomu, þá er að verða tímabært að hækka arðgreiðslur verulega, í ljósi þeirrar stefnu um visst hlutfall samsafnaðs arðs af samsöfnuðum hagnaði ... "